Για τ’ όνομα και όχι μόνο.

Το κείμενο, αν και μικρό σε έκταση, βάζει τρία μεγάλα ζητήματα που αποτελούν σημαντικές ειδοποιούς διαφορές μεταξύ ενός δημοκρατικού πολιτεύματος και της σημερινής εκλόγιμης μοναρχίας που μόνο κατ’ όνομα αποτελεί «δημοκρατία». Πρώτον, την άποψη των «αρχόντων» μας ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι «λευκή επιταγή» στα χέρια τους, δεύτερον ότι ένα εκλογικό αποτέλεσμα ΔΕΝ δίνει νομιμοποίηση στα πάντα (ειδικά μάλιστα όταν αφορά κρίσιμα εθνικά ζητήματα και η κυβέρνηση έχει «αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία» που όμως δεν αντανακλά στο εκλογικό σώμα) και τρίτον, ότι ένα δημοψήφισμα θέτει το ίδιο το ζήτημα «γυμνό» στην κρίση των πολιτών – επιτρέποντας έτσι να φωτιστούν όλες οι διαστάσεις του.

Προσωπικά διαφωνώ αυτή τη στιγμή με την άποψη του Διονύση για το όνομα – αλλά η άποψη μου έχει επίσης μηδενική σημασία με τη δική του γιατί κανείς δεν θα τη λάβει υπόψιν του. Η μόνη εναλλακτική που μου δίνεται – εφόσον τα δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών δεν επιτρέπονται – είναι να προσφύγω σε εξωθεσμικούς τρόπους για να την εκδηλώσω και να ζητήσω να ακουστεί! Αυτό όμως που θεωρώ σημαντικότερο είναι ότι το όνομα δεν είναι αφ’εαυτού του το πρωτεύον – το πρωτεύον είναι η οικειοποίηση της ιστορίας της Μακεδονίας για την κατασκευή ταυτότητας ενός ψευδεπίγραφου «μακεδονικού» έθνους και οι εγγενώς συνυφασμένες με αυτήν την ψευτοταυτότητα «αλυτρωτικές» πολιτικές και η συνακόλουθη προπαγάνδα.

Το δημοψήφισμα απαιτείται, όχι για να πούμε αν μας αρέσει το ένα ή το άλλο «όνομα» για το κρατίδιο (το οποίο, ανεξαρτήτως εισόδου ή μη στο ΝΑΤΟ, μάλλον έχει βραχύ βίο), αλλά για το εάν θεωρούμε ως πολίτες του κράτους των Ελλήνων, ότι η συμφωνία εξασφαλίζει πως η «ταυτότητα» που θα προσπαθήσουν να κατασκευάσουν, δεν θα εκτρέφει επεκτατικές βλέψεις προς την ελληνική Μακεδονία. Για να υπάρξει συμφωνία, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι ο αλβανοσλαβικός πληθυσμός δεν θα προσπαθήσει να οικοδομήσει το modus vivendi του επάνω σε μία επιθετική ρητορική εις βάρος της Ελλάδας. Άποψη μου είναι ότι ούτως ή άλλως, αν αφαιρεθεί αυτό το «μαξιλαράκι» επιθετικού αλυτρωτισμού, το μόρφωμα αυτό θα καταρρεύσει εκ των έσω γιατί δεν θα υπάρχει ούτε η στοιχειώδης συγκολλητική κοινωνική ουσία. Η μοίρα του θα είναι στην καλύτερη περίπτωση αντίστοιχη με της Βοσνίας – δεν πρόκειται να εξελιχθεί σε «Βέλγιο» ή «Ελβετία», όπου διαφορετικοί εθνοθρησκευτικογλωσσικοί πληθυσμοί εντάχθηκαν σε ένα κοινό κράτος. Αλλά αυτό είναι πρόβλημα δικό τους να επιλύσουν – το σημαντικό είναι να μην εξάγουν τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα στην Ελλάδα!

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

σημαίες ελλ σκ

    Στο θέμα της συμφωνίας για το όνομα και την εθνική υπόσταση της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) είμαι αναποφάσιστος. Κλίνω περισσότερο στο ν’ αποδεχθώ μια γεωγραφική ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία. Όμως δεν είμαι σίγουρος για την ορθότητα αυτής μου της θέσης. έχει όμως καμμιά σημασία αυτή η έλλειψη σιγουριάς; Όχι.
Δεν πρόκειται να συμμετάσχω, όπως και όλοι οι Έλληνες πολίτες, σε καμμιά λήψη σχετικής απόφασης. Ο Τσίπρας θα κάνει γι΄ άλλη μια φορά χρήση της λευκής επιταγής που του έδωσαν οι κοινοβουλευτικές εκλογές. Είναι όμως λογικό ν’ αποφασίζει ένας άνθρωπος μόνος του (μιας και όλοι γνωρίζουν πως οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν ό,τι τους πει) για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα; Πόσοι απ’ τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές έλαβαν υπ’ όψιν τους το ζήτημα της διένεξης με τα Σκόπια και ως εκ τούτου μπορεί να θεωρηθεί ότι έδωσαν τη συγκαταθεσή τους…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 151 επιπλέον λέξεις


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s